| تبليغات | X |
 |
عشقمیخوام بیام پابوس چشمات شاید که کم شه کابوس چشمات |
 |
آرشیو مطالب |
 |
تماس با مدیریت وبلاگ |
|
صفحه نخست |
 |
 بدت نیاد عوض شدی آدم سابق نیستی
مثل دیروز مثل پارسال دیگه عاشق نیستی
RSS طراح قالب
|
حقا که غمت از تو وفادارتر است
****
به نام آنکه دائم می شکند
برای گفتن من شعر هم به گِل مانده نمانده عمری و صدها سخن به دل مانده صدا که مرهم فریاد بود زخم مرا به پیش درد عظیم دلم خجل مانده از دست عزیزان چه بگویم گله ای نیست گر هم گله ای هست دگر حوصله ای نیست سر گرم به خود زخم زدن در همه عمرم هر لحظه جز این دست مرا مشغله ای نیست دیری است که از خانه خرابان ِ جهانم بر سقف فرو ریخته ام چلچله ای نیست 
اي نسيم سحر آرامگه يار کجاست منزل آن مه عاشق کش عيار کجاست شب تار است و ره وادي ايمن در پيش آتش طور کجا موعد ديدار کجاست هر که آمد به جهان نقش خرابي داردد ر خرابات بگوييد که هشيار کجاستآن کس است اهل بشارت که اشارت داندنکته ها هست بسي محرم اسرار کجاسته ر سر موي مرا با تو هزاران کار استما کجاييم و ملامت گر بيکار کجاستب ازپرسيد ز گيسوي شکن در شکنشک اين دل غمزده سرگشته گرفتار کجاستع قل ديوانه شد آن سلسله مشکين کود ل ز ما گوشه گرفت ابروي دلدار کجاست ۰۰۰(حافظ)
گر بدین سان زیست باید پست من چه بیشرمم اگر فانوس عمرم را نیاویزم بر بلند کاج خشک کوچه ی بن بست.
باور نکن تنهاییت را
یه روز میاد دوباره دستهای من و تو برای عشق یه فصل موندنی می سازه صدای تو می پیچه بازهم توی کوچه می خونی از عاشقی و هوای تازه بی تو منم خسته ی راه ، یه بی نشونه پرنده ای شکسته پر ، بی آشیونه بی تو غریبه گشتم ، با همه سرگذشتم رو تن تنهایی هام ، اسم تو رو نوشتم  |
