عشق

	سیه
	چهارشنبه بیست و ششم تیر 1387ساعت 11:29

گردو صد عمر به معدن باشد

خصلت سنگ سیه نیست که گوهر گردد

	پول
	دوشنبه هفدهم تیر 1387ساعت 14:48

به گوشم میزند این پند

که این پایان آخرنیست

که این رویای آدم نیست

که حلال همه دری که پایان همه غم نیست

هدف نیست پایان نیست

ملاک سنجش عقل و شعور آدمی نیست

به کس ارزش نمی آرد چو او در دست او باشد

به نهایی کسی را سیر وسیراب نمی سازد

به تنهایی سنگی را ز راه برنمی دارد

نمی سازد نوای خوش

بدون قدرت وشآن است

جواب خدمت ما نیست

سزای نیک وبدها نیست

که او پول است ثروت نیست

	تو و دنیا
	پنجشنبه ششم تیر 1387ساعت 23:37

تا مي آيي به شهر شانه ي ترس مي لرزد

شرم عرق دارد از آن هيبت بي هيبت تو!

تو همان طفل سرا پا خردي!.

که بدست دارد شمشير دو سو

سر مردمم به شمشير علي مي بري

که همين يک تکه فلز رسيداست به تو

به هزار زحمت وزور

حمل ميکني چو يک حمال بي زر ومزد

عشق و ارزش بزرگي و شکوه

ميگري به دوش

جار مي زني اي مردم شهر منم آن

مرد خردمند شجاع بي ترديد

در درون خانه ات انبار رطب ساخته اي

منع رطب مي کني بر سر منبر با چه روي

تو که اينها نميفهمي تو را عرضي نيست

انکه اينها ميداند و ديداست به او ميگويم

انکه خوردند حقوقش

انکه کشتند صدايش

انکه دسپرد زندند بر علمش

آنکه ديوانه نهادند نامش

من به او گويم

نه... نه... من چراگويم

که حافظ گويد:

((فلک به مردم نادان دهد زمام مراد
تو اهل فضلي و دانش همين گناهت بس ))

عشق

میخوام بیام پابوس چشمات شاید که کم شه کابوس چشمات